الیاف ماکرو بتن، بتن را سازه‌ای می‌کند

این پرتکرارترین اشتباه در خرید الیاف بتن است: مقایسه قیمت هر کیلو الیاف میکرو با ماکرو، بدون توجه به اینکه این دو اصلاً یک کار نمی‌کنند.

الیاف میکرو (پلی‌پروپیلن ریز، ۶ یا ۱۲ میلی‌متر) فقط ترک‌های جمع‌شدگی خمیری دو-سه ساعت اول بتن را کنترل می‌کند. برای تأمین ظرفیت پس‌ماند سازه‌ای تجویز نمی‌شود؛ کاربرد اصلی آن کنترل جمع‌شدگی سنین اولیه و کاهش خطر پوسته‌ریزی انفجاری در آتش‌سوزی است.

الیاف ماکرو (۱۹ تا ۵۴ میلی‌متر) پس از ترک‌خوردگی بار را از عرض ترک عبور می‌دهد. همین رفتار است که مقاومت پس‌ماند را بالا می‌برد — در منابع فنی حدود ۲ تا ۵ برابر بتن ساده گزارش شده، بسته به گرید، دوز مصرف، طرح اختلاط و روش آزمون — و حالت گسیختگی ترد را حذف می‌کند. تنها الیاف ماکرو کلاس II را می‌توان برای کاهش یا جایگزینی مش فولادی طراحی کرد.

طول، ضخامت و روش تولید الیاف بسته به نیاز پروژه فرق می‌کند: طول از ۴۸ تا ۶۶ میلی‌متر، ضخامت از ۷۰۰ تا ۴۰۰۰ میکرون، و روش تولید مونوفیلامنت، آجدار یا فیبریله. انتخاب درست به نوع بتن، شرایط آب‌وهوایی، شکل‌پذیری مورد نیاز و کیفیت سطح نهایی بستگی دارد.

دوز مصرف هم عدد ثابتی نیست و بر اساس مقطع، بارگذاری و شرایط محیطی پروژه طراحی می‌شود. این کار را تیم فنی ما رایگان انجام می‌دهد.

اعداد زیر بازهٔ گزارش‌شده برای الیاف ماکروسنتتیک در آزمون‌های استاندارد است، نه عدد تضمین‌شدهٔ یک گرید. هر کدام به گرید، دوز مصرف، طرح اختلاط مرجع و نمونهٔ شاهد وابسته است:

همین اعداد است که تفاوت ماکرو و میکرو را از یک ادعای فروش به یک تفاوت قابل اندازه‌گیری تبدیل می‌کند. عدد پروژهٔ شما ولی از گزارش آزمون همان بچ می‌آید، نه از این بازه: دوز مصرف، طرح اختلاط و نتیجهٔ نمونهٔ شاهد را با شناسنامهٔ فنی هر گرید تحویل می‌دهیم.